Zaterdag 19 juni 13.30. Voor velen het moment waar Nederland tegen Japan moest aantreden, maar voor Teamloko HET moment waarop ze moesten gaan strijden om het Nederlands kampioenschap U12. De tegenstander Harlem Lakers, de enige tegenstander waar het in de voorronden lastig tegen spelen was. Een wedstrijd die dus alle kanten op kon gaan. Was de spanning bij velen voor de wedstrijd merkbaar, tijdens wedstrijd veroorzaakten onze kanjers er voor dat de spanning tot het kooppunt zou stijgen. Een terugblik.

Na de indrukwekkende introductie (gelukkig hadden we in Rotterdam ook hierop geoefend), gingen we van start met Twan, Frode, Beau, Raoul en Lucas. Ook al sprong Beau voor wat ze waard was, de bal was voor Harlem Lakers, die meteen hun sterkste vijf hadden ingezet. Uiteraard is de finale spannend en we begonnen wat onwennig, positief was dat het eigenlijk soms alleen wat traag leek en er weinig ballen werden verspeeld. De eerste score was voor Harlem Lakers, maar dit was ook gelijk ook de enige voorsprong van de wedstrijd. Het beeld in het eerste kwart is eigenlijk eenduidig: We spelen goed samen, verdedigen sterk en in de aanval krijgen we niets cadeau,wat de scores des te fraaier maakt. Wat weer opvalt is de breedte van het team, want alle spelers scoren, terwijl de tegenstander het veel van enkele spelers moet hebben. Frode en Twan gaan voorop in de strijd in de bucket en Lucas, Beau en Raoul benutten de schotjes buiten de bucket. Puntje voor puntje bouwen we een aan het einde van dit kwart een voorsprong op van 5 punten: 15 – 10. Het is bijna eentonig, maar door de gelijkmatigheid van het gehele team, geeft dit kwart een zelfde beeld. Uiteraard met accent verschillen, maar ook hier geduldig rondspelen en wachten op de kans. Voor de 1 is dat als een slangenmens door de verdediging snijden; vooral Boyd ging in het tweede gedeelte los met drie scores op rij. Voor de ander is topsnelheid de methode om je tegenstander op (grotere) achterstand te zetten (Lars). Nummer drie kan gewoon heel mooi schieten (Jeroen). Nummer 4 werkt zich in en rond de bucket in het zweet om tegenstanders bezig te houden. En tot slot is daar Marieke die voor niemand bang is en de bucket in snijdt. De voorsprong is vergroot en bij rust is het 31 – 17. We weten van de eerdere wedstrijd dat dan de wedstrijd nog niet is gespeeld.

De tweede helft. In het derde kwart is er een indrukwekkende strijd waarbij beide ploegen elkaar weinig toegeven. Raoul is koelbloedig van de vrije worp lijn en scoort direct daarop weer. Lucas wordt foutief afgestopt, maar krijgt geen vrije worpen. Kennelijk is hij daarover zo boos dat bij de direct daarop volgende aanval de turbo aanzet en verbeten de bal in het netje laat rollen. Verder is mooi om te zien hoe Frode keer op keer probeert de Harlem Lakers defensie te doorklieven. Resultaat van deze kwart is dat we 1 puntje uitlopen: 47 – 32. Je zou zeggen niets aan de hand, gewoon doorgaan en uitspelen. Maar dat liep anders. Lars opent nog wel met zijn bekende niet te volgen fastbreak, inclusief super fake, en mooie score, maar daarna lijkt er een verlamming zich meester te maken van de spelers. De verdediging vertoond scheuren, in de aanval verliezen we onhandig de bal en de basket aanvullen lukt ook niet echt. Harlem Lakers krijgt hier energie door en doet er een schepje boven op en kruipt puntje voor puntje dichterbij. In minuut 4 is het verschil nog maar 6. Er wordt gewisseld Frode en Twan moeten de kracht weer terug brengen. Twan gaat voorop in de strijd met werkelijk wervelende acties naar de basket toe. Timna draagt haar steentje bij door na een hoop onrust met tegenstanders, die echt onaardig beginnen te doen en ook de scheidsrechters uitdagen (over onterecht niet ingrijpen gesproken......), feilloos twee vrije worpen raak te schieten. Dan is er ook Marieke nog aan wie je wel de opdracht mee kan geven om de bal in de ploeg te houden. Geef haar de bal en niemand komt er aan. Uiteindelijk gaat de zoemer net op tijd en is de voorsprong nog 4. Eindstand: 60 – 56. Opluchting, maar vooral een explosie van vreugde: WE ZIJN KAMPIOEN, de beste van Nederland ! Spelers en publiek stuiteren door de zaal en sommigen moeten nog even geknepen worden. Uw reporter is net op tijd om de gezamenlijke douche vast te kunnen leggen en hier zie je de kracht van het team: grenzeloze saamhorigheid en heel veel lol.

Tjsa, terugblikken? Diepgravende analyses? Verbeterpunten? Toekomstplannen? Nee het is even mooi geweest en we genieten nog maar even na. De fotofilm volgt en laat eenieder zijn/haar moment eruit pikken om weer even te glimlachen en vooral heel erg trots te zijn op deze unieke prestatie.