Je hebt zo van die dagen dat als je opstaat en je ziet het zonnetje schijnen, dat je denkt: dit gaat een goeie dag worden! Verse boterhammetjes gesmeerd, croissantje erbij en hop de auto in naar de VZZ. Niet om 07:30 maar op een uiterst luxe en aangename tijd van 10:05. De stemming zat er op het verzamelpunt ook al goed in en vol goede moed vertrokken we naar Zaltbommel. Daar wachtte ons de veelbelovende derby met Harlem Lakers en een naar schatting makkelijkere pot tegen de onbekendere Celeritas Donar.

Harlem Lakers was er op gespitst om van ons te winnen. Na 3 verloren wedstrijden in de competitie, was dit een uitgelezen moment om revanche te nemen. En in het eerste kwart leek het erop dat dat ook ging gebeuren. Het spel verliep vanaf de eerste seconde in zeer hoog tempo. HL beet de spits af en had de eerste score. Pas na 2:45 spelen scoorde Loko de eerste punten. Zeker niet de opening van de wedstrijd die we voor ogen hadden! Na 4 minuten gespeeld te hebben stonden we al 4-14 achter. Deze afstand bleef gehandhaafd gedurende het eerste kwart en met een 14-23 achterstand gingen we het tweede kwart in. Weer scoorde HL als eerste, maar dit keer was er meer evenwicht tussen de beide teams. Sterker nog, we krabbelden langzaam maar zeker terug naar een ruststand van 34-37 achter.

Na de rust werd het tij gekeerd. Loko scoorde ditmaal als eerste en dit was opmaat voor een fabuleuze inhaalslag. Halverwege het kwart kwam er nog een enorme discussie rondom het wel of niet spelen van zone-press door Loko. Een discussie die we genadeloos zouden verliezen en het spel moest dus aangepast worden. HL had dit protest aangetekend om ons uit het spel te halen. Grappig genoeg was dit inderdaad een breekpunt in de wedstrijd, maar wel ten gunste van Lokomotief! De achterstand werd dit kwart moeiteloos ingelopen en meer dan dat! Voor het eerst kwamen we op voorsprong en met een mooie 60-50 gingen we de laatste periode in. In dit laatste kwart werden de eerste 4 punten door Loko verzilverd en daarmee leek het bekeken voor HL. Althans, die indruk wekten ze zelf. De beste spelers werden het veld afgehaald, aangezien ze nog een zware wedstrijd tegen Black Eagles moesten spelen. Tegen het eind nog even een kleine stuiptrekking van HL, maar ook deze keer werden ze genadeloos afgestraft met een 75-63. Van de Haarlemse Meren restte niets meer dan een paar droeveloze plasjes.

 

Na een verfrissende douche gingen we met een hongerig gevoel opweg naar een leuk Italiaans restaurantje in Zaltbommel. Onze volgende wedstrijd was pas om 18:30, dus een voedzame en koolhydraatrijke maaltijd kon er wel tussendoor. We hadden een goede deal gemaakt; een groot bord spaghetti bolognese en 2 drankjes voor weinig. Ik moet zeggen dat de ervaring nu leert, dat de beste tijd om met een groep tieners te gaan eten, vlak na een zeer uitputtende westrijd is. Als makke schapen zaten ze in het restaurant en ze waren te moe en hongerig om ook maar iets uit te vreten. Na de voldane maaltijd moesten een paar uit het team studeren voor de proefwerkweek, en de overigen gingen chillen en kijken naar de wedstrijd HL tegen Black Eagles. Deze werd trouwens pas in de laatste 6 seconden beslist in het voordeel van HL, die daarmee dus onze tegenpartij was geworden in de finale volgende week.

De 2e wedstrijd tegen CD was van een heel andere aard dan de eerste tegen HL. Hier gold het credo: dit is het toetje na de maaltijd en daar moet je langzaam van genieten! Man, man, man! Ze waren niet vooruit te branden! En aangezien het publiek nu ook zeer lauw was, leek het alsof je naar een wedstrijd in slowmotion zat te kijken - zonder geluid. De resultaten waren er overigens niet minder om. Via 12-21, 20-44, 30-69 naar een eindzege van 41-91! Een mooi besluit van dit toernooi en een tot nu toe zeer mooi trackrecord: ongeslagen naar de finale van het NK!!

Volgende week beloofd dus zeker een mooie wedstrijd te worden. HL en Loko kunnen zeer aan elkaar gewaagd zijn. Kom ons daarom allemaal aanmoedigen de 19e!