Boyd, Twan, Frode, Jeroen en Okke naar Almere

Als puber moet je niet zeggen dat je iets niet leuk vindt. Zeker geen gevoelens laten zien. "Ach, jammer dat we niet naar de dag in Almere mogen waarop de voorlopige selectie van het Nederlands team JU14 gekozen wordt", is het nonchalante commentaar van Jeroen, Frode en Twan, wanneer ze horen dat ze niet naar Almere mogen. "En bovendien zijn teamgenootjes Boyd en Okke er wel bij". Dat was de week vóór vrijdag 18 november. Maar op die vrijdag valt er bij de drie niet-gekozenen een email op de mat waarin wordt verteld dat ze twee dagen later tóch naar Almere morgen. En dan komt de blijdschap. Hyves, Facebook, Twitter en WhatsApp worden volgeschreven met jubel-berichten. Wat een ommekeer. De competitiewedstrijd tegen het arme Black Eagles van één dag later wordt een gala-voorstelling. En Hugo geeft ze die avond nog een paar bruikbare tips voor de dag erna in Almere.

"We gaan toch maar niet!". Zondagmorgen 8 uur. De wereld is klein. De mist beperkt het zicht tot minder dan 50 meter soms. De wereld is echt te klein, als de ouders dat zeggen: "Neeeeee, we móeten naar Almere! Je verpest onze carrières!" Tsja, dat kan je als ouder je kind niet aandoen. En zo denken ook 100 andere ouders want als we in Almere aankomen, hebben ook zo'n 100 andere ouders het risico genomen om de weg op te gaan met de mist. Precies 50 jongens moeten zich melden.

Al van te voren zijn er vier teams gemaakt dus als je je meldt, hoor je meteen in welk van de vier teams je vandaag speelt. Jeroen, Okke en Boyd zitten bij elkaar in het wit-zwarte team. Frode zit in het zwart-grijze team en Twan zit in het rode team. Eén team heeft geen vertegenwoordigers van Lokomotief. De teams bestaan uit 12 of 13 spelers en trainen in de ochtend elk op een apart veld. Langs de kant zitten 9 scouts die de spelers nauwlettend in de gaten houden. De Loko-spelers vallen op door hun goede fundamentals. Dat is iets waar hun allereerste trainer Cobbe vanaf hun 5e jaar tot vervelends toe is bezig geweest. Maar zie wat daar van komt ... Er is even wat commotie als Lukas de Haas, speler van Grasshoppers, met een behoorlijk bloedende wond aan het hoofd naar het ziekenhuis moet. Hij is tegen Frode gebotst. Ook Frode komt gehavend uit de strijd met een behoorlijke blauwe bult boven zijn oog. Hij kan gelukkig verder.

In de pauze is er een bijeenkomst waarbij bondscoach Eric Kropff aan de spelers en ouders vertelt wat er vandaag en in de komende maanden gaat gebeuren. daarna is het tijd voor de fotoshoot, wat eten en natuurlijk een balletje gooien.

In de middag spelen de vier teams een toernooi. Opvallend is dat alle wedstrijden met een heel klein verschil worden beslist. Knap hoe de organisatie de teams van te voren zo evenwichtig kan indelen.

En dan komt het moeilijkste gedeelte - in ieder geval voor de ouders: het wachten op de selectie. En dat laat op zich wachten. De trainers en scouts nemen er de tijd voor terwijl alle aanwezigen meer dan een uur moeten wachten op de tribune van het hoofdveld van de topsporthal. In het midden staat een groot scherm waarop iedere speler die gekozen is, straks geprojecteerd wordt. Pas na 5 uur in de middag komt de bondscoach en wordt één voor één de speler genoemd die is geselecteerd. Het duurt heel lang voordat de eerste Loko-speler wordt gepresenteerd: Okke Hoonhout. Opluchting bij het Loko-publiek. Niet lang daarna verschijnt het hoofd van Boyd van der Vuurst - de Vries op het scherm. Weer applaus. Eigenlijk lag dit een klein beetje in de lijn van de verwachting. En dan, pas later, achterelkaar de namen van Jeroen IJlst, Twan Polman en Frode van der Drift. Wat een ontlading! Alle vijf de Loko-spelers zijn geselecteerd. Feest en verdriet staan nu naast elkaar. Letterlijk. Verdriet bij Maik Bouwer van Rotterdam. Volgens de Lokoërs een supertalent die niet is geselecteerd. Zelfs onze jongens zijn daarvan een beetje ontdaan. Maar natuurlijk ook blijdschap. Dat moet gevierd worden en met alle vijf wordt gereden naar een restaurant langs de weg waarvan ik de naam niet vermeld omdat ze anders wellicht meteen weer gedeselecteerd gaan worden. De terugweg door de mist gaat verrassend genoeg een stuk makkelijker dan vanochtend. Als we thuiskomen is de nuchtere conclusie van een jonger broertje van één van de spelers: "Ach, jullie zijn niet af-gevallen!" Zo kan je het ook zien! Naast deze vijf spelers spelen er in het U14 team ook nog vier top-basketballers (Lars, Lucas, Raoul en Dylan) en twee meisjes (Beau en Timna) die kans maken om over een korte tijd geselecteerd te worden voor het nationale U14-meisjes team. Kortom: genoeg redenen om eens te komen kijken naar dit U14-team van Lokomotief-Rijswijk.