De laatste wedstrijd van de najaarscompetitie was het onze taak om ook deze wedstrijd te winnen zodat we de ongeslagen kampioen zouden zijn. Over de thuiswedstrijd waren we niet tevreden, dus ondanks dat die ruim gewonnen werd moest er nu uit een ander vaatje getapt worden. Tot op de dag van vandaag heb ik dat andere vaatje nog niet kunnen vinden...

Zonder Frenkie en Christine, die met U18 moesten spelen, maar met Kirsten die na haar blessure de eerste minuten weer zou gaan maken, vertrokken we vol goede moed richting Amersfoort. We zijn ruim op tijd, dus er is goed warm gelopen en we zijn er klaar voor, laat die wedstrijd maar beginnen.
Het begin verloopt een beetje stroef en tot 10-12 in ons voordeel gaat het gelijk op. Daarna geven we veel te makkelijk de penetratie weg, waarop de help-side er wel staat, maar Crackerjacks vindt probleemloos de vrije man voor het schot en deze ballen worden met een hoog percentage raak geschoten. We krijgen een 13-0 om onze oren en bij 23-14 zit het eerste kwart er op, we zijn duidelijk niet op de goede weg.
Ilse, een van de weinigen van ons die wel een goede wedstrijd speelt, neemt het team op sleeptouw en onder haar leiding knokken we ons weer terug in de wedstrijd waardoor we toch weer met een 30-31 voorsprong de rust in gaan. Marcel maakt ons in de rust duidelijk dat het toch echt anders moet en we starten de tweede helft in een zone. Dit heeft echter niet het gewenste resultaat en wederom staat Crackerjacks lekker te schieten, het lukt ons maar niet om bij ze weg te lopen. Sterker nog, ondanks dat we weer terug zijn gegaan naar man-to-man staan we aan het einde van het derde kwart weer achter met 50-46.
Maar we hebben nog altijd vertrouwen in eigen kunnen en het laatste kwart moet het gebeuren. Na 57-54 zijn we er dan ook klaar mee. Marcel laat ons full-court verdedigen en ondanks dat dit niet helemaal vlekkeloos verloopt weten we met hard werken de stand om te buigen naar 57-60 voordat de spannende laatste minuten aanbreken. Met nog 4 minuten te gaan en een stand van 61-62 laten we eindelijk zien dat we de terechte kampioen zijn. We geven geen kansen meer weg, Merel pakt twee belangrijke rebounds, we laten zien wie we zijn en met 61-70 pakken we de overwinning.
Een terechte kampioen wint ook de slechte wedstrijden en dat hebben we bij deze dan ook bewezen. Iedereen heeft zijn steentje bijgedragen met Martha (13), Ilse (12), Ella (12) en Wendy (12) als topscoorders.

Zaterdag 18 december spelen we om 20.00 tegen Cady '73 in de Duikelaar te Waddinxveen.
Wanneer deze wedstrijd gewonnen wordt promoveren we naar het Rayon eerste klasse. Een leuke uitdaging waar we veel zin in hebben, dus deze week nog goed trainen en dan zullen we er zaterdag staan!