"Ga Door, Ga Door!". Veertig minuten lang was dit de aanmoedigingskreet van Annie Druijf om haar meiden naar de overwinning tegen Almonte te schreeuwen. En dat lukte afgelopen zaterdag in de tweede ontmoeting tegen de Brabantsen dit seizoen. Betrekkelijk eenvoudig ook, getuige de eindstand. Maar er moest wel degelijk even hard geknokt worden. Vooral in het eerste kwart.

 Totaal onbedoeld, maar in de eerste 10 minuten leek het er op dat vooral de mannelijke helft van het scheidsrechterlijke duo de enthousiaste aanmoedigingen van Annie ter harte nam. Hij bleef voor van alles en nog wat fluiten, en blies daardoor bijna de wedstrijd kapot. Ruim 30 minuten nam het eerste kwart in beslag! En toen de arbitrale kruitdampen waren neergedaald, stond er gelukkig voor Loko een 25-18 voorsprong op het scorebord. En een heel rijtje fouten op het wedstrijdformulier. Aan beide kanten, dat wel. Met als dieptepunt een wel heel makkelijk en totaal onnodig gegeven 'T' aan Almonte. Want mopperen op de beide scheidsen was niet de bedoeling zaterdag in de Van Zwedenzaal.

Al vroeg in het tweede kwart bleek dat Almonte de meeste last had van de kwistig met p's strooiende refs. Hun ook voor het CTO uitkomende sterk spelende center moest al na 2 minuten met 4 fouten uit voorzorg naar de bank. En daarmee was de angel uit de Brabantse ploeg. Jammer voor de wedstrijd, want Loko sloeg gelijk toe. Eerst nog voorzichtig (30-23), daarna meedogenloos. Het was Gillian die er als vanouds lustig op los scoorde. Zij werd dan ook met 29 punten topscoorster aan Rijswijkse zijde. Maar ook een sterke invalsbeurt van MU18-speelster Jess (8 punten, waarvan 6 op rij) droeg bij aan een comfortabele 52-36 ruststand.

Wat Annie in de rust gezegd heeft tegen haar meiden blijft het geheim van Rijswijk, maar de opening van het derde kwart was in ieder geval traditioneel ijzersterk. Vooral Inez, zichtbaar geagiteerd door enkele arbitrale dwalingen, kreeg het op haar heupen. Ze leverde een paar prachtige assits af. En scoorde zelf ook met enkele messcherpe drives dwars door de man-to-man verdediging van Almonte. Mooi om te constateren dat Inez tijdig inzag dat goed basketbal het enige en juiste antwoord is op de dit keer erg wispelturige wedstrijdleiding. Mede dankzij Inez' fanatisme maakte Loko een overtuigende 17-3 run (67-39). En daarmee was de wedstrijd definitief gespeeld: 73-46.

En dan is het eigenlijk jammer dat er nog een vierde kwart moest worden afgewikkeld. Want de enige spanning was nog wat de uiteindelijke eindstand zou worden. En die werd door, jawel, Gillian op het scorebord gebracht. In de allerlaatste seconde werd er nog een fout op haar gemaakt, en vanaf de vrije worp lijn schoot zij haar team cool naar de magische 100 (trakteren!). Het begin van de tweede helft van het seizoen kende dus een mooi vervolg op het einde van de eerste helft van het seizoen. Winst dus! Ook zonder Alies (vakantie) en Tammie (enkel) blijft MU20 van Lokomotief dit seizoen vooralsnog onverslaanbaar.